چرا دیواره های دریای هاوایی بیش از سود به آنها آسیب می رسانند


Pu’uloa ، یک قسمت ماسه ای پوشیده از مرجان در امتداد منحنی جنوبی اوآهو ، یک مکان مقدس است. برای اهالی هاوایی ، خانه الهه کوسه اجدادی است ، مکانی که مردم برای اولین بار پا به این جزیره می گذارند. بخشهای قاره آن به پرل هاربر معروف است ، جایی که تنها مکانی برای حملات خارجی به خاک آمریکا در قرن گذشته است. اما در حالی که ذینفعان مختلف در مورد اهمیت فرهنگی ساحل اتفاق نظر دارند ، آن را دارند زیاد دیدگاه های متفاوت در مورد روش پیشنهادی برای محافظت از آن – یعنی یک دیواره دریایی 1500 متری که برای مقابله با افزایش جزر و مد تغییرات آب و هوا طراحی شده است.

این طرح که توسط سپاه تفنگداران دریایی ایالات متحده در سال 2019 پیشنهاد شد ، شامل رانندگی ورق های فلزی مسدود کننده 20 فوت به پایه سنگ زیرین در محل تمرین Pu’uloa خواهد بود. این دیوار به لحاظ نظری مانع محافظتی در برابر ورود آب به اقیانوس است. فرسایش ساحل ، همراه با بالا آمدن سطح دریا و باران شدیدتر ، سیل را در این ایالت تشدید کرده است. تنها در هفته گذشته ، دیوید ایژ ، فرماندار هاوایی ، پس از طغیان شدید سیل در اوآهو ، هزاران نفر را به تخلیه خانه های خود وضعیت اضطراری اعلام کرد.

اما برخی از ساکنان و قانون گذاران می گویند که دیوار دریایی Pu’uloa به سادگی فرسایش ساحل Ewa Pu’uloa را تسریع می کند. وقتی موجی به دیواره دریا برخورد می کند ، انرژی آن می تواند در امتداد ساحل منعکس شود و منجر به از بین رفتن شن های ساحلی و آسیب رساندن به ساختارهای طبیعی اطراف مانند مرجان شود.

سناتور مایک گابارد ، هاوایی گفت: “با تغییر آب و هوا و تأثیر افزایش سطح دریا ، ما فقط باید از سخت شدن سواحل خارج شویم ، در غیر این صورت خود را بدون هیچ ساحلی پیدا خواهیم کرد.” “و هاوایی بدون سواحل چیست؟”

روز پنجشنبه ، گابارد قطعنامه ای را در مخالفت با دیوار برنامه ریزی شده دریایی به سنای آمریکا ارائه داد و از نیروهای تفنگداران دریایی آمریكا خواست كه اولین مطالعه تأثیرات زیست محیطی خود را انجام دهند. این قطعنامه ادعا می کند که شورای محله محلی رسماً از این پروژه مطلع نشده است تا اینکه پس از پایان دوره تفسیر نظامی ، بسیاری از ساکنان را از ابراز نگرانی درباره تأثیر پروژه در سواحل محلی محروم کرده است. در پاسخ ، تفنگداران دریایی ایالات متحده به گریست گفتند که “آنها همچنان به شفافیت مطلق در روند تثبیت خط ساحلی متعهد هستند”.

طبق قانون سیاست ملی محیط زیست یا NEPA ، برای اقدامات “تأثیر قابل توجهی بر کیفیت محیط زیست انسانی” ، اعلامیه های تأثیرات زیست محیطی مورد نیاز است. اما تفنگداران می گویند این الزام در مورد دیوار دریایی Puuloa اعمال نمی شود ، زیرا پروژه پیشنهادی در زمین های فدرال ساخته شده توسط ارتش ساخته خواهد شد.

با این حال گابارد با این منطق موافق نیست. وی گفت: “خواه در زمین فدرال باشد یا نباشد ، مردم و خانواده ها در نزدیکی تاسیسات زندگی می كنند.” “در حالی که ما برای ارتش و آنچه که آنها در اقتصاد سهیم هستند ارزش قائل هستیم ، واقعیت این است که اگر بخواهند بخشی از جامعه باشند ، آنها باید با جامعه ارتباط برقرار کنند.”

روابط هاوایی با ارتش ایالات متحده عمیق و پیچیده است. در طول 80 سال گذشته ، سواحل جنوبی اوهو به یکی از بزرگترین پایگاههای ایالات متحده تبدیل شده است که توسط نیروی هوایی ، نیروی دریایی و تفنگداران دریایی آمریکا مورد استفاده قرار می گیرد. ارتش یکی از بزرگترین محرک های اقتصادی اقتصاد این جزیره است. اما میراث زیست محیطی آن نگران کننده تر است. پس از حمله 1941 به پرل هاربر ، این جزایر تقریباً برای مدت سه سال تحت حکومت نظامی قرار گرفتند. با پایان جنگ جهانی دوم ، ارتش ایالات متحده دهها هزار سلاح شیمیایی – حدود 4220 تن “مواد سمی نا مشخص” و سیانید هیدروژن و 16000 بمب خردل را با ریختن آنها در آبهای اوهو منهدم کرد.

نگرانی های ارتش در مورد ارتش همچنان در هاوایی امروزی وجود دارد. امروزه این جزایر دارای 115 مرکز نظامی با حداقل یک مکان خطرناک برای محیط زیست هستند. در سال 2019 ، ارتش 540،000 پوند ترکیبات نیترات را از پایگاه مشترک نیروی هوایی و نیروی دریایی واقع در چند مایلی مدرسه Pu’uloa به اقیانوس ریخت.

به گفته آژانس حفاظت از محیط زیست ، که در بسیاری از کشورها طرفداران زیادی دارد که باعث ایجاد نگرانی در مورد عدالت زیست محیطی می شوند ، آب در جامعه اطراف پرل هاربر با آلودگی بیشتر بیش از 99 درصد کشور آلوده است ، به ویژه از آنجا که این ایالت سیزدهمین کشور فقر در این کشور است کشور ، بیشترین سهم از دوش هاوایی های محلی است. دنیس “ناهموار” کناهله ، فعال هاوایی حتی تا آنجا پیش رفت که حضور نظامی شدید آمریکا در جزیره خود را “نسل کشی در بهشت” توصیف کرد.

اما فقط اتصال دیوار دریایی Puuloa با ارتش نیست که ساکنان اطراف را نگران این پروژه می کند. در 100 سال گذشته ، سه جزیره اصلی هاوایی حدود 25 درصد از سواحل خود را به دلیل فرسایش بدتر با این دیواره های دریا از دست داده اند. اگرچه تمام سواحل هاوایی از نظر فنی عمومی هستند و ساکنان مجبور نیستند دیوارهای جدید دریایی بسازند ، اما بر اساس سوابق جمع آوری شده توسط هونولولو استار-تبلیغات و پروپوبلیا ، مقامات دولتی بیش از 230 مورد معافیت زیست محیطی به مالکان ثروتمند زمین اختصاص داده اند.

نمایندگان فصل اواهو بنیاد Surfrider ، یک سازمان حفاظت از محیط زیست که برای محافظت از اقیانوس ها و سواحل فعالیت می کند ، سالهاست که استفاده از دیواره های دریا را رد می کنند. آنها مانند گابارد از نیروهای تفنگداران دریایی ایالات متحده می خواهند که یک مطالعه اثرات زیست محیطی انجام دهند.

دورا شین ، مسئول هماهنگی اواهو گفت: “ما سواحل شنی طبیعی داریم که صدها هزار سال وجود داشته است.” “اینها منابع اعتماد عمومی هستند و اموال خصوصی یا املاک نظامی جایگزین حق عموم مردم در این منابع نیست.”

این فصل همچنین پیشنهاد می کند که تفنگداران دریایی برای محافظت از تأسیسات و ساحل در برابر آسیب های آینده ، خط شلیک زمین تمرین را از ساحل به عقب منتقل کنند. این گروه می گوید که اقدامات غیرقانونی هدف در محل دفن زباله منجر به گلوله های منجر به اقیانوس می شود. (گفته می شود این طرح در دست بررسی است).

حتی اگر این قطعنامه ها شکست بخورد و ارتش بتواند بدون ارائه اعلامیه تأثیرات زیست محیطی از نظر فنی اقدام کند ، سرفیریدرها امیدوارند که تلاش فعالان تفنگداران را ترغیب کند که اقدامات بیشتری برای به حداقل رساندن خسارت انجام دهند.

شین به گریست گفت: “بار اثبات به دوش آنها است ، این سرزمین آنها است ، این مال آنهاست – در هاوایی ما آن را” كولینا “می نامیم – مسئولیت مراقبت از این سرزمین برای محافظت از مردم ما است.”





منبع: nama-news.ir

دیدگاهتان را بنویسید

Comment
Name*
Mail*
Website*